Mówię o przyjaźni.
Mówię o usposobieniu.
Mówię o sumieniu, cholera, Leo, użyję nawet tego określenia.
Mówię o etyce.
Wiesz, że lubię hazard.
Czasem chętnie stawiam.
Ale nie na tyle lubię hazard.
Kiedy stawiam na walkę, powiedzmy trzy do jednego...
żeby walka mi się opłaciła.
Chyba mam prawo oczekiwać, że stawka 3:1 się opłaci.
Ale za każdym razem, jak mam do czynienia z tym skurwielem Bernie Bernbaumem,
zanim się zorientuję, stawki gwałtownie rosną.
Oczywiście, preferuję szybkie pieniądze.
Gnojek wie, że lubię grać na pewno.
Sprzedaje informacje, że niby ja sfałszowałem wyniki walki.
Z miasta ciekną pieniądze.
Stawka idzie do diabła.
Nie wiem, komu to sprzedaje, może kartelowi w Los Angeles.
Nie wiem. Ale co jest ważne,
Bernie'mu nie dość uczciwego dolara, który otrzymuje z totalizatora.
Nie dość mu uczciwego interesu, który prowadzę.
Sprzedaje informacje o moich stawkach.
I to oznacza, że część kasy, którą powinienem otrzymać ja...
przypada komuś innemu.
Więc, wracamy do kwestii
przyjaźni, charakteru,
etyki.
Czy jasno się wyrażam?
Jak po maśle.
Chodzi o to, że przedsiębiorca już nie może oczekiwać zarobku jeśli chodzi o stawki.
I teraz, jak nie możesz wierzyć w stawki, w co możesz wierzyć?
W końcu będziesz musiał stawiać na chybił trafił,
a potem już wracamy do anarchii.
Z powrotem do dżungli.
Dziki etyce człowiek odróżnia się od zwierzęcia,
albo od drapieżników.
Etyka.
Ponieważ Bernie Bernbaum jest koniem o dziwacznych kolorach,
takiej jak on etyki nie posiada nikt.
- Czy masz pewność, że to Bernie cię sprzedaje? - Chyba nie elfy.
- Nikt więcej nie zna o stawkach? - Nikt, kto by nie miał etyki.
A co z zapaśnikami, którym płacisz, by się poddawali?
Wybieramy tylko takich, co boją się Boga.
Czy inni bukmacherzy wiedza? Opłacasz innych bukmacherów?
Czasem robię stawki przez Minka Larouie.
- Ale to nie Mink. Ręczę za niego. - Jak możesz mieć pewność?
To nie jest Mink. Mink to człowiek Eddiego Dane'a.
Oczywiście Dane zawsze wie o stawkach.
Co to ma oznaczać do cholery?
Za dużo gadania. Oznacza to że za dużo ludzi o tym wie.
Chyba nie słuchałeś.
Pewnie, że inni wiedzą.
Dlatego wracamy do kwestii charakteru...
żeby zrozumieć kto dokładnie sprzedaje moje stawki.
I stad możemy wiedzieć, że to Bernie Bernbaum, ten żydowski dzieciak
ponieważ w kwestiach etycznych jest nieco niepewny.
- A więc chcesz go zabić. - Na początek.
Przepraszam, Caspar. Bernie płaci za ochronę.
Słuchaj, Leo, nie pytam się o pozwolenie.
Mówię ci to z uprzejmości. Muszę to załatwić, bo to ma zostać zrobione.
I mówię ci, z uprzejmości, będziesz miał kłopoty.
Przychodzisz by sprawdzić, czy się nie obrażę, jak sprzątniesz Berniego. Oto moja odpowiedź.
Płacę ci co miesiąc systematycznie
dużo więcej niż ten żydek,
i mam dość twoich humorów.
Płacisz za ochronę tak samo jak inni.
Na ile mi wiadomo, a to czego o tym mieście nie wiem, wiedzy nie jest warte,
gliny nie zamknęli ani jednego z twoich lokali...
oraz nie było dochodzenia w sprawie ani jednego z twoich napadów.
Nie masz licencji na zabijanie bukmacherów,
i też dzisiaj nie ma ich w sprzedaży.
Więc zabieraj swego lokaja i zwiewaj.
Uważasz, że jestem szczurem, którego możesz wyrzucić z łodzi.
Jestem na to za duży. I mam też dość twoich obelg, Leo.
Dość mam meldowania się w tym biurze...
żeby pocałować twoją irlandzką dupę,
mam dość tej ochrony!
Każdy z was to elegancki kutas.
Johnny?
Masz dokładnie taki interes, na jaki ja ci pozwoliłem,
i nigdy o tym nie zapominaj.
Zgadza się, Leo.
Jesteś grubą rybą
a ja jestem tylko małą świnką co tu łazi sobie w okolicy.
Wykręć świni ucho, a będzie skowyczeć.
- Niedobrze to wygląda, Leo. - Dla kogo niedobrze?
- Sam wiesz dla kogo. - O to chodzi. Nadal wisisz swemu bukmacherowi szmal.
Kim jest twój bukmacher, Lazarre? Mogę wszystko załatwić.
- Dzięki, Leo. Nie ma potrzeby. - W okamgnieniu.
W ciągu ostatnich sześciu miesięcy nic nie wygrałeś.
Będą chodzić o mnie pogłoski, jak dam im połamać twoje nogi.
- Powiedzą, że sobie na to zasłużyłem. - I będą mieć rację, ale chodzi o co innego.
Nazwij mnie prostakiem o wielkim sercu, ale dla ciebie to załatwię.
Może nawet tego wieczora.
Patrząc na to, jak się marnujesz.
Mogę utracić, jak to? "Życie radości"?
Radość życia. Nie, chcesz ze mnie kpić, do diabła z tobą.
Do diabła z tobą.
Załatwię to z Lazarre'm sam, jeśli nie masz mi tego za złe.
Po to Bóg wynalazł karty.
- Coś jednak możesz dla mnie zrobić. - Powiedz co.
Pomyśl co nam przyjdzie z tego że osłaniamy Berniego.
Pomyśl co nam przyjdzie z tego że Caspar się na nas obraził.
O, przestań, Tommy. Wiesz, że nie lubię myśleć.
Tak.
No to pomyśl, czy nie powinieneś zacząć.
Obudź się, Tommy.
- Nie śpię. - Masz zamknięte oczy.
Komu będziesz wierzył?
- Co wczoraj zrobiłem? - A jak myślisz?
Jesteś milionerem. Będziesz pamiętał o przyjaciołach?
- Gdzie mam kapelusz? - Założyłeś go, głupku.
Dobrze, że gra się skończyła zanim oddałeś swoje spodnie.
Kto odszedł z moim kapeluszem?
Verna. Verna i Mink.
- Kto? - Mink i Verna.
Czy Piorun dziś uczestniczy?
- Piorun? - Tak.
Jakie stawki?
Trzy do jednego, bardziej niż możliwe.
Wyluzuj, Tom. Nie schodź głębiej do tej dziury.
Powiedz Lazarre'owi...
że chcę 500 jako zaliczkę.
Dostaniesz je.
Chcę mój kapelusz.
Tylko po to przyszedłeś?
Tak. Chcę mój kapelusz.
Jest mój. Wygrałam.
- Co z nim zrobisz? - Spadaj stąd.
Muszę się napić.
Czemu od razu nie powiedziałeś?
Cześć, Tommy. Przepraszam, że tak późno.
- Przeżyję. O co chodzi? - Mogę wejść?
Pewnie.
- Napijesz się? - Pewnie.
Próbowałem zadzwonić.
Wróciłem późno.
- Wybacz, że o tak późnej porze. - Aha.
- Nieźle. - Lepsze, niż to, co sprzedajemy w klubie.
Zgadza się. Zgadza się.
- Nie myślałeś o tym by pozbyć się Berniego? - Nie mogę, Tommy.
Nie mogę.
Dlatego ja też...
Tommy, ja nie wiem gdzie jest Verna.
Wiem, o czym myślisz, czy to coś nowego?
Ale obecna sytuacja jest niepokojąca.
Verna się o siebie zatroszczy, może lepiej niż ty.
- Co to ma oznaczać? - Chcesz jeszcze jednego?
Nie.
Co to ma oznaczać?
Jak poważnie jesteś zaangażowany?
To jest dobre pytanie.
To jest zysk.
Gdyby cię nie potrzebowała, byś bronił jej brata od Johnny'ego Caspara,
czy myślisz, że wciąż spacerowalibyście w parku?
Taka jest umowa, nie? Chronisz Berniego, aż Caspar ochłonie?
Jezu, ale bystry jesteś. Co złego jest w tym, że ona chce, żeby chronić jej brata?
Nic. Nie winię jej.
Widzi jak cię może wykorzystać, więc uczestniczy w tej grze.
Zna się na interesach, tak samo jak jej braciszek.
Tacy chyba też byli ich rodzice i dziadkowie...
i kiedyś każde z nich będzie miało dzieci o podobnych zdolnościach.
Przestań, Tommy. Nie lubię, jak obraża się moich kolegów, nawet jak to robią inni koledzy.
- Przyjaźń nie ma z tym nic wspólnego. - Co ty powiesz.
Zrobisz cokolwiek, by pomóc przyjaciołom, tak samo cokolwiek, żeby załatwić wrogów.
- Nie, Leo. Nic nie robisz bez powodu. - Dobrze, Tom.
Znasz się na interesach, lepiej niż ktokolwiek.
Może się mylisz w tym wypadku. Nie wiesz co leży jej na sercu.
Leo, jeśli jest takim aniołem,
czemu jej szukasz o 4:00 nad ranem?
Dziś po południu kazałem zacząć ją śledzić.
Prosiłem Ruga Daniels'a by jej pilnował,
po prostu, wiesz żeby trzymać ją z dala od kłopotów.
Niepokoiłem się. Po spotkaniu z Casparem ostrożność nie zaszkodzi.
- Co takiego powiedział Rug, że przyleciałeś tu? - Właśnie, że nic.
- Nic. Zniknął. - A więc straciłeś dziewczynę i faceta, który jej pilnował?
Widzę, jak ci jest przykro.
Pomóż, Tom. Nie wiem, gdzie mam zacząć szukać.
Znasz otoczenie Ruga. Wiesz z jakimi ludźmi bywa Verna.
Obawiam się, że po tym, co zaszło między mną i Casparem.
Nie musiałeś zadzierać z Casparem. To akurat usiłowałem ci powiedzieć.
Nie możesz się z nim bawić. Jest teraz zbyt silny.
Mogę się założyć, że załatwię kogokolwiek w tym mieście.
Oprócz ciebie, Tom.
I Verny.
Dobrze. Przyznaję.
Jestem żałosny.
Zasłużyłem sobie na to.
Dzięki za drinka.
Daj mi znać, jak czegoś się dowiesz.
- Kto to był? - Leo.
Szuka ciebie.
Powiedziałeś mu, że tu jestem?
Nie.
Wstawiłeś się za moim bratem?
Nie.
- Powiedziałeś, że to zrobisz. - Że się nad tym zastanowię.
Co mu powiedziałeś?
Czy widziałaś zeszłego wieczoru Ruga Danielsa?
Nie.
Co powiedziałeś Leo?
Powiedziałem mu, że jesteś włóczęgą i musi cię wyrzucić.
Skurwysyn z ciebie, Tom.
- Cześć, Tom. Co za wrzawa? - Mink.
- Widzę, odzyskałeś kapelusz. - Tak, i?
Może to nie jest moja sprawa, wtedy nic dla ciebie nie mam.
Słuchaj, Bernie chce cię widzieć. To jest pilne.
Tak, tu jestem. Nie jestem ze szkła.
Denerwuje go bycie wśród ludzi. Niezły z niego chłopak, ale strasznie się martwi.
Kto by się nie martwił? W tej sytuacji każdy by się martwił.
Prosił mnie bym cię prosił abyś prosił Leo, by nim się zaopiekował.
Leo cię słucha. Jasne, że i tak by pomógł małemu żydkowi.
Takiemu facetowi jak Bernie? Uczciwemu graczowi jak on?
- Nie rozumiem, Mink. - Co tu rozumieć? Jasne, jak nos u ciebie na twarzy.
- Myślałem, że jesteś pochlebcą Eddiego Dane'a. - Tak, Tom, zgadza się,
ale można mieć więcej niż jednego przyjaciela, no nie?
Nie żebym chciał, by Dane wiedział, ale żydek to jest niezły chłopak, Tommy.
Ma wątpliwą reputację, ale ma też dużo zalet.
- Co jest między tobą a Bernie'm? - Nic, Tom.
My tylko... przyjaciele, wiesz, amigos.
Jesteś śliskim typem, Mink.
Jak Eddie Dane odkryje, że masz innego "amigo"...
- Nie jest z tych co potrafią zrozumieć. - Odkryje?
Jak może to odkryć? Kurczę, nawet nie rozmawialiśmy!
Jezu, Tom! Cholera jasna!
Cześć, Tommy.
- Znasz O'Doole'a i burmistrza? - Raczej tak.
Głosowałem za niego sześć razy w maju.
I to nie jest rekord.
O, Verna się poddała. Jest na górze.
- Czy mówiła, gdzie była? - Nie. Nie chcę naciskać.
- Słyszałeś o Rugu? - Tak. Cześć jego pamięci.
Zabrali mu perukę, Tommy.
Jezu, to dziwaczne. Po co by musieli to robić?
- Może to Indianie. - Raczej Włosi.
Giovanni Gasparo.
Myślisz, że to Caspar sprzątnął Ruga.
No, to jest raczej oczywiste, nie? - Tak.
- Jaki więc plan? - Skoczymy teraz na szczura oboma nogami.
- Załatwimy go, Dale. - Tak.
Leo napomknął nam przed chwilą, że pan Caspar ma kilka...
klubów w tym mieście,
gdzie goście piją rum i uprawiają hazard.
Musimy położyć temu kres.
- Nie ucieszy ich to, Leo. - Nie o to chodzi, Tom.
- Jezu, Tom, robimy, jak nam kazano. - Może to dobrze, że się nie ucieszą.
Mieszanie w tym gnieździe nie wyjdzie nikomu na zdrowie, to będzie oznaczało rzeź.
To mnie przeraża, ale nie mogę się też poddać Casparowi.
Może być gorzej. Może ci się nie podobać, ale oddanie Bernie'go Bernbauma...
to niewielka cena za pokój.
Wojna zaszkodzi interesom wszystkich.
Bernie bawił się z ogniem, a teraz ma ponieść konsekwencje.
Nawet jeśli to oznacza, że zostanie sprzątnięty.
Jezu słodki, Tom, już o tym nie ma mowy. Caspar załatwił Ruga.
Jak tylko się poddam, Caspar będzie kontrolował
to miasto i miejsce za moim biurkiem.
Nie zaczynałem tego, ale ty to zacząłeś.
- Ty i Verna. - Możemy wyjść, jak chcesz.
Siedź, Dale! Wszyscy tu jesteśmy kumplami.
A Caspar nie złamał reguł, zrobił to Bernie, oraz ty też, bo mu pomagasz.
I jak tego nie dość, pomyśl, że jak zaczniesz wojnę,
masz więcej do stracenia niż Caspar.
Dobra, ale wszystko by osiągnąć sukces. Jezu, Tom, spotkaliśmy w życiu większe kłopoty.
Ale zawsze był dobry powód. Dobrze jak jest dobry powód.
No, jak chcesz.
Kiedyś moje zdanie kogoś obchodziło.
Możesz je przyjąć lub nie.
Przestań, Tommy. Nie jest aż tak źle.
Cholera!
Ten dzieciak jest strasznie aktywny.
Nalej mi jednego czystego.
Mała sprzeczka, co?
- Nie stawiają tak jak chcesz? - Żadnej sprawiedliwości.
- Verna tu jest? - Jest w damskiej ubikacji.
- Masz 500 dolców dla Lazarre'a? - Wytrzymaj mnie kilka dni.
Nie spodoba mu się. Nie mogłeś pożyczyć od Leo?
To nie jest dług Leo. Zapłacę to sam.
Podziwiam ludzi honoru.
Czy to na koszt lokalu?
Zamknijcie oczy, panie. Musiałem tu wpaść.
- Po co takie kolory? - Idź do domu i wytrzeźwiej.
Leo tego nie potrzebuje, uwierz mi.
Już uważa, że jesteś pierwotną panną Jezus.
- Co ci kurwa jest? - Co ci jest?
- Boisz się, że ludzie coś zauważą? - Leo rozumie.
Podoba mi się. Jest uczciwy a na domiar ma serce.
Podobno przeciwieństwa się wzajemnie przyciągają.
Zrób przysługę. Pilnuj swego nosa. - To mnie akurat obchodzi.
Zastraszanie bezbronnych kobiet to część mojej roboty.
- Wtedy znajdź taką i nastrasz. - Leo jest na górze...
przygotowany na postrzelenie sobie nogi byleby ci ulżyło.
- Nie wiem, o czym gadasz. - Ma zamiar zacząć wojnę...
z powodu twego braciszka, a to mu mocno zaszkodzi.
Nie wiem, czym się zajmuje Leo, ale nie jest małym dzieckiem.
- Zawsze taki był. - O co ci chodzi, Tom?
Żebym udawała, że mnie nie obchodzi, co jest z Bernie'm?
Jest moim bratem. Nie chcę, by coś mu się stało.
Jeśli Leo chce mi pomóc, chcę mu odwzajemnić tym samym.
- Nic w tym złego. - Jest nawet nazwa dla tego typu układu.
Słuchaj, zrobię cokolwiek, by osłonić Bernie'go.
Nie musisz próbować tego zmienić.
Nie ważne co o mnie myślisz, Bernie to porządny chłopak.
- Uczciwy strzelec, co? - Ta.
Możesz kpić sobie, tylko dlatego, że jest inny.
Ludziom wygląda na degenerata. Myślą, że jest śmieciem.
- Ale takim nie jest. - Biedaczysko Bernie.
O co ci chodzi, Tom?
Chcesz, bym nie spotykała się z Leo? Powiedz to normalnie.
Chcę, żebyś przestała manipulować Leo, wskazując mu drogę.
- Zapomniałam. To twoja praca. - Słuchaj, zrobię cokolwiek, by osłonić Leo.
Proszę cię grzecznie. Zostaw go. Nie powinienem prosić.
Gdybym mu powiedział o naszym małym tańcu zeszłej nocy, bardzo szybko byś straciła kontrolę.
Tak samo jak ty. Nie lubię, jak mnie się straszy.
Nie chcę, by mnie traktowano jak głupka. To może działać na Leo, ale ze mną nie ma szans.
Uważasz, że zeszłej nocy osłaniałam brata?
Potrafię dostrzec związek.
Wiesz, gdyby był rynek staruszek,
mielibyśmy babcię Bernbaum w pierwszym szeregu.
- Żałosny dupek z ciebie. - Też cię kocham, aniołku.
Rozumiesz chyba, że zachowujesz się skandalicznie.
Siostro, kiedy zacznę się zachowywać skandalicznie, ty się o tym dowiesz.
- Halo. - Lazarre chce swoją kasę. Natychmiast.
- Potrzebuję parę dni. - Tak? Jak to?
- Ponieważ tyle nie mam. - Dobrze, jak mogę być pewny?
- Bo ja tak powiedziałem. - To nie wystarczy.
- A co ma wystarczyć? - Lazarre'owi się nie spodoba.
Powiedz Lazarre'owi, że jak czuje się niedobrze, niech przyśle kogoś do łamania mi nóg.
Nie będę wrzeszczał.
- Cześć, Bernie. - Cześć, Tom.
- Co za wrzawa? - Zapraszam. Rozgość się.
No, nie było ciebie, pomyślałem, że mogę.
Nie chciałem jednak odpowiadać na telefony. Pomyślałem...
że to nie do mnie.
Jasne. Teraz o interesach, co?
Ok. Chodzi o to, że jestem grzecznym chłopczykiem.
Słyszałem o tym wiele razy od różnych ludzi.
Mam wielu przyjaciół. Tak już jest.
Może gdybyś mnie trochę bardziej doceniał, nie musiałbyś trzymać się z Leo.
Nie najlepszy na to czas. W tej chwili każdy z nas jest w kłopocie.
Słyszałem, masz trudny okres. Skończyły ci się pieniążki.
Ten szaleniec mnie nie kocha.
Nie pytaj mnie czemu. Jestem małym człowieczkiem...
próbującym przetrwać jak każdy inny.
Potrzebuję pomocy od przyjaciół, jak Leo i ty.
Leo dostaje twoją siostrę. Co mi chcesz sprzedać?
Przestań, Tom. Wszystko jest inaczej. To nie mój pomysł.
Pójdzie do łóżka z kimkolwiek. Wiesz o tym dobrze.
Nawet próbowała mnie nauczyć czegoś w łóżku.
Możesz w to uwierzyć?
Moja własna siostra.
Ten pomysł o ratowaniu mnie przed moimi kumplami.
Ma źle w głowie.
- Ona o tobie mówi inaczej. - Och no tak, jesteśmy rodziną.
Chodzi o to, że mogę ci pomóc z długiem, jeśli zostaniemy przyjaciółmi.
Moje motto: "Człowiek nie może mieć za dużo przyjaciół."
W sobotę, Tom, mógłbyś stawiać.
Następny sfałszowany wynik? Jaki to mecz?
W tej chwili to tajemnica. Ale nie będzie tak zawsze.
Jak możesz o tym tak dużo wiedzieć?
Caspar już nie stawia przez ciebie.
Chyba Mink dla ciebie robi co w jego siłach.
Jak już mówiłem, nigdy nie jest przyjaciół za dużo.
- Umowa stoi? - Muszę się zastanowić.
No i dobrze.
Cześć, Adolph.
Czy mój kredyt jest aktualny?
Zrób dla mnie stówę na Tailor Made na trzecią grę.
- Lazarre'owi się nie spodoba. - Więc niech będzie 50.
Spróbuję. Będziesz mu wisiał następne 150.
- Tylko jak przegram, Adolph. - Tommy, ten twój styl...
- Hej, konie mają kolana? - Nie wiem. Mają pęciny.
No, gdybym był koniem, padałbym na swoje pęciny prosząc, byś na mnie nie stawiał.
- Spadaj, maluchu. - Spadaj sam, małpo.
No i masz, Tom. Szef chce się z tobą spotkać.
Nie miał czasu napisać ci zaproszenia.
Jak to, jada za dużo? Co może wiedzieć cholerny lekarz?
- Co jadasz na lunch? - Parówkę.
- Tylko parówkę? - Z musztardą.
Parówkę i musztardę.
Parówkę i musztardę!
Słyszałeś, Dane? Mój dzieciak jest strasznie bystry.
Nawet wujek Eddie uważa, że jest zabawny.
Ok.
No dalej. W której ręce mam centa?
Spróbuj jeszcze.
Dobra. Masz. Weź. Nowy lśniący cent.
Zabierzcie małego, zaczekajcie w samochodzie. Dajcie mu centa, chłopaki!
- Nie mam centa, szefie. - Będziesz mu wisiał.
Cześć, Tom. Co nowego? Lubisz dzieci?
- Nie. - No rozgość się.
Nie wiesz, jaka to przyjemność.
Wiesz, dzieci, to ważne.
A jednak, dziękuję ci.
Dziękuję, że wpadłeś.
Dopiero wypisałem ten czek dla twojego bukmachera Lazarre'a.
Jest nawet na 1500, a to jest więcej niż mu wisisz, jak wiem
ale taki przystojniak chyba zawsze może dobrze wydać kasę.
- Co na to powiesz? - Dzięki.
Zawsze gadatliwy, co?
No to proszę. Wiesz, czemu chcę uregulować twoje sprawy z Lazarrem?
- Niezupełnie. - Chcę by się wszyscy przyjaźnili.
Zrobię to i jesteś przyjacielem Lazarre'a,
on jest moim przyjacielem i ty jesteś moim przyjacielem.
Jedyne, co masz zrobić, by być moim przyjacielem, to oddać mi Berniego Bernbauma.
To w każdym razie jest słuszne. Mały żydek mnie okradał.
Nie pozwolę, by Leo mu dawał nowy lśniący cent.
Układ jest więc taki, oddaję ci Bernie'go,
załatwiam to z Leo a ty mi pomagasz z Lazarre'm.
Tak. A wtedy znowu się przyjaźnimy.
Ty, ja, Leo, Dane.
- Możemy nawet czasem pić herbatkę. - Przestań, Eddie.
Przyjaźń to stan duszy.
- Jak uważasz, synu? - Zastanowię się nad tym.
Zastanowisz się.
Słyszałeś, Dane? Facet jest myślicielem. Wstrząsające.
- Może chce poduszkę? - Dobrze, synu. Pomyśl o tym.
To jest stan duszy. Może ci to pomóc,
jak będziesz wiedział, iż jeśli tego nie zrobisz,
nie będziesz w stanie stąd wyjść.
Chodzi o stan fizyczny czy stan duszy?
To nie po przyjacielsku, synu. Moja oferta była hojna,
a ty mi dałeś kosza.
Czekaj.
Jezu, Tom.
W okamgnieniu, co?
No, żadnych szkód. Chyba, że twój przyjaciel złamał stopę.
- Gdzie jestem? - Gdzie jesteś? W pawilonie uciechy Johnny'ego Caspar'a.
W tym samym miejscu, gdzie nas zostawiłeś 10 sekund temu.
Cześć, Tom. Jak leci?
Chcesz poobijać pięści o swego przyjaciela tutaj?
- Nie. Dziękuję jednak, Andy. - No, jeśli zmienisz zdanie,
dochodzenie jeszcze trochę potrwa.
O co chodzi w ogóle? Robimy to co weekend.
Jezu, co wam jest?
Kazano nam sprawić by to bolało, więc to robimy.
Napijesz się, O'Doole?
Jestem na służbie.
Za Volsteada.
Coś nowego o Rugu?
Wciąż martwy, o ile wiem.
- Wyjęto zeń kulę? - Tak, 22.
Słuchaj, Tom, jestem tu tylko gliną
więc nie musisz mi mówić, jak nie chcesz,
ale co do cholery robi Leo?
Musisz sprawić by cię słuchał, Tom. To niedobrze, że taka wrzawa wokół jednego żydka.
Niech Caspar zabierze Berniego. Jeden żyd mniej czy więcej?
Szkoda budżetu.
Leo zrobi co mu bardziej odpowiada, a ty zrobisz to, co ci każe.
Ostatnio jak słyszałem, Leo wciąż jest w tym mieście szefem.
Tak, ale już niedługo, jak dalej tak pójdzie.
To nie jest dobrze dla nikogo. Ty to samo mówiłeś.
Przede wszystkim, O'Doole, mogę mówić Leo albo o nim cokolwiek zechcę.
Nie możesz.
Po drugie, jak Leo podjął decyzję, już tak będzie.
Jak to wszystko się ułoży, znam wielu gliniarzy...
którzy łatwo się zgodzą na miejsce szefa policji.
Jezu, Tom, ja tylko sobie teoretyzuję.
Wiem, że nic nie wiem.
To jest cholerny bałagan.
Halo, policja. Mam w domu obcego...
346 West Lewis
Kto to? Halo, Shad. Tu Tom Reagan.
- Chcesz się napić? - Nie, dzisiaj nie.
- Fałszywy alarm, co? - Tak. Matka mnie nie poznała.
Daj mi Mulveany'ego. Tęskniłaś za mną?
Odwal się.
- Tu Mulveany. - Sean?
Powiedz O'Doole, żeby przysłał dziś samochód do Leo.
Jak uderzyliśmy Caspara, musimy być przygotowani do odwetu.
Czego chcesz?
Byłem w sąsiedztwie, nudziłem się,
postanowiłem więc wpaść na drinka.
- Rug Daniels nie żyje. - Rety, to straszne.
Nie przejmuj się.
Mam już dość przygód jak na jedną noc, by jeszcze jakaś paniusia mi się tu rozryczała.
- Prawie go nie znałam. - Ruga?
Trochę roztrzęsiony artysta, pracował dorywczo dla zysku.
Pewnie możesz to zrozumieć. W każdym razie, niezły gość,
jeśli twarz, mózg i dusza się nie liczą.
- Możesz nie liczyć. - No dobra
Nikt z nas nie jest taki święty jak twój brat.
- Kto go zabił? - Leo uważa, że Caspar.
- Ale ty wiesz lepiej. - Teraz tak.
Wiesz, Caspar dopiero próbował mnie kupić, bym załatwił sprawę z Leo,
czego sam nie załatwi, jeśli zacznie się wojna.
A więc, aniołku, chyba to ty go zabiłaś. Ty albo św. Bernard.
Po co by ja, albo mój brat musiał zabijać Ruga Danielsa albo kogokolwiek?
Rug szedł za tobą. Wiedział o tobie i mnie,
i to by nie pomogło ci w twoich planach wobec Leo, nie?
Sądzisz, że kogoś zabiłam?
Przestań, Tom. Za mało mnie znasz.
Nikt nikogo nie zna. Nie dość dobrze.
Znasz, albo nie byłbyś tutaj.
Nie, kochanie. Chcę usłyszeć twoją historyjkę.
Jak okropny był Rug, jak próbował cię w to wciągnąć, jak próbował naciskać.
- Nie po to przyszedłeś. - Powiedz mi, po co.
- Najdawniejszy z powodów. - Są lepsze miejsca na drink.
- Czemu się nie przyznasz? - O co chodzi?
Że nie chcesz, bym spotykała się z Leo, bo jesteś zazdrosny.
Przyznaj się, że masz serce,
chociaż też może małe i kiepskie...
i nie pamiętasz kiedy go ostatnio używałeś.
Gdybym wiedział, że będziemy ujmować uczucia w słowa,
nauczyłbym się pieśni Solomona.
Może dlatego cię kocham, Tom.
Nigdy nie znałam nikogo, kto by był skurwielem...
tak dumnym.
Kiedyś za to zapłacisz.
Dobra, Verna. Ale na razie, napijmy się.
Zróbmy przed tym coś jeszcze.
Tak. Wiele razy.
- Kto wygrywa? - My, jak na razie.
- Jaki mamy "rachunek"? - Zeszłej nocy, 4:1. Danę Cudahywenta spalono w domu.
- Co u nich? - Jeden się spalił.
- Reszta? - Dostali ołów.
- Od kogo? - Od Leo.
Staruszek jeszcze nieźle sobie radzi z automatem.
Tak, zrób to.
Więc, znajdźcie go, cholera! Sprawdźcie, czy nie wpadł do klozetu.
Skurwiel. Nie ma szefa.
- Ktoś musi być w biurze? - Nie możesz znaleźć O'Doole'a?
Nie, zresztą burmistrza też.
- To niedobrze. Uciekają. - Jak się ośmielą!
Nie wiem, Leo. Uprzedzałem cię, że musisz uderzać w klub Caspara.
- Ale wciąż tu jestem, nie? - Caspar próbuje cię dostać.
Ten żałosny skurwiel podpisał sobie wyrok.
Wysłuchaj mnie, Leo. Od tej nocy nie jesteś bezpieczny.
Nie masz oficjalnego stanowiska w tym mieście. Jesteś tu, bo ludzie uważają cię za szefa.
Od chwili jak przestają tak myśleć, miasto do ciebie już nie należy.
Jezu, Tom. To brzmi dla mnie niedobrze. Ale nie zabito mnie!
O to chodzi, Leo. Zacznij traktować Caspara poważnie.
Wiem, wiem. Poddać się, by zwyciężyć, oddać Berniego. I to załatwi nasze kłopoty.
Już nie, gwarantuję.
Ale zabawa w psychopatę nie prowadzi donikąd.
To zmusi ludzi do wybierania strony, jak tylko będziesz się czuł niepewnie.
- Nie będzie tego! - Gdzie jest wtedy burmistrz?
Dlaczego nie ma tu glin?
Dlaczego obok twego domu nie było glin wczoraj?
- Nie prosiłem, by byli. - Ja o to prosiłem.
O co chodzi, Tommy?
- Czy uważasz, że nie potrafię się sobą zaopiekować? - Wiem, że nie możesz.
Musisz zagrać mądrze, Leo. Wycofujesz się, oddajesz Berniego,
pozwalasz myśleć Casparowi że dopiął swego.
- Potem czekasz, aż znajdziesz jego słabe miejsce. - Proszę cię, Tom.
Trzymasz się Berniego. Nastawiasz własny kark...
dla faceta, który dla zysku pokroiłby cię na kawałki.
Tom,
nie wszystko jest tak, jak to ująłeś.
Bernie... Wiesz przecież, co jest między mną i Verną.
Chodzi o to, że...
Nie, żebym nie był dżentelmenem, ale
planuję poprosić ją by została moją żoną Tom.
Pewnie będziesz myślał, że upadłem na głowę.
- Myślisz, że zechce? - Skąd mam wiedzieć?
Chyba zechce. Tak, oczywiście zechce.
Wiem, że uważasz inaczej, ale wiesz, my
jesteśmy innego zdania.
Leo, Caspar nie zabił Ruga.
- Pewnie, że to on. - Nie. Pomyśl o tym teraz.
- Za kim szedł Rug? - Co?
Nie musiało to być takie złowrogie. Obcy prześladuje ją w ciemnej ulicy.
- Mówiłem ci, że może się sobą zaopiekować. - Verna by nie panikowała,
strzelając do kogoś, kto by szedł za nią.
Nie, a gdyby tak się stało, ona by mi powiedziała.
Wyciągnęli z niego kulę 22 kalibru. Mała spluwa, Leo, kobieca broń.
Wiem, że jej nie lubisz, Tom,
ale ufam Vernie tak samo jak ufam tobie.
Ok, Leo.
Może to nie było takie niewinne.
Może Rug wiedział coś, a ona nie chciała by to wiedział, oraz żeby się ty dowiedział.
Rug ją śledził. Ewentualnie wiedział, gdzie ona sypia,
oraz z kim.
To tylko przypuszczenia.
Może jest coś więcej.
Wierzyłeś mi wcześniej, a nigdy cię nie zawiodłem. Uwierz mi też tym razem.
To jest bardzo ważne. Nie proszę cię o wiele i nie proszę o to często.
Uwierz mi.
Tommy. - Uwierz mi tym razem albo idź do diabła.
Nie mówisz tego poważnie.
Ona była ze mną...
tej nocy, kiedy Rug ją śledził,
i kiedy do mnie wpadłeś.
Dobra, Leo. Dobra. Wyrzucę go.
Tak, zrób to.
A to na pożegnanie.
Nie chcę go więcej widzieć.
Halo? Halo, Frankie.
To Tom. Jak życie lokaja?
Byłem w gorszych sytuacjach. Już ci jest lepiej?
Powiedz Casparowi, że zapomniano.
Chciałbym się z nim spotkać.
Dobrze, informuj mnie.
Udało się, cokolwiek to było.
Leo mówi, że skończyliśmy.
Ale ty wiesz, że nie mam nic wspólnego ze śmiercią Ruga.
Może i nie.
W każdym razie nie to miał ci za złe.
O, że byliśmy razem, co?
Zawsze wybierasz długą drogę, by dostać to co chcesz, co Tom?
Wystarczyło poprosić.
Kogo?
Mnie.
Tak?
Tak, tak.
Kiedy?
Dobrze.
Nie śpisz jeszcze?
Nie.
Nad czym się zastanawiasz?
Miałem sen.
Szedłem przez las. Nie wiem dlaczego.
Podniósł się wiatr. Zdmuchnął mi kapelusz.
I biegłeś za nim, prawda?
Wciąż biegłeś.
Aż w końcu go chwyciłeś.
I go podniosłeś, ale to już nie był kapelusz.
Zamienił się w coś innego, coś cudownego.
Nie, został kapeluszem.
Oraz nie, nie biegłem.
Nic bardziej śmiesznego, niż facet prześladowany przez własny kapelusz.
Gdzie się wybierasz?
Muszę załatwić parę spraw.
- Ty z Leo wciąż jeszcze możesz wszystko załatwić. - Już nigdy w życiu.
- Nic już tego nie zmieni. - Nigdy nie wiadomo.
- Ma wielkie serce. - Z mojej strony to koniec, nie ważne jakie ma serce.
A jak Leo chce mnie z powrotem, jest jeszcze większym głupkiem niż myślałem.
Może po prostu wyjedziemy z miasta?
Nic cię tu nie trzyma.
Wiem, że mnie nic nie trzyma.
- A co z Bernie? - Może pojechać z nami.
Ty, ja i Bernie? Gdzie pojedziemy, Verna?
Do wodospadu Niagara?
Czemu go nienawidzisz?
- Nikogo nie nienawidzę. - I nikogo nie kochasz.
Gdzie jest Bernie?
- Czemu pytasz? - Leo już go nie osłania.
Muszę powiedzieć mu, by uciekał.
Hotel Royale, pokój 302.
Chyba każdy z nas zdradził Leo, co?
Nie będzie miał skrupułów.
Może się pozbyć nas obu.
Chyba jesteśmy dość źli, by zasługiwać na siebie nawzajem.
Czyżby?
Jesteśmy warci siebie, Tom.
Tak, jesteśmy.
Więc mówi: "Spoko. Daj mu dolara. To był mój pomysł."
Cześć, Tom.
Znasz O'Doole'a i burmistrza.
Cześć, chłopaki. Tom to wielki gracz. Zawsze taki był.
Spoko, spoko. No, Tom i ja mamy coś sobie do powiedzenia.
- Jak czegoś ci potrzeba, tylko powiedz. - Tak. Miłego dnia.
Usiądź, synu. No dobrze.
No, czy dość miałeś czasu na myślenie?
- Tak, ale okoliczności się zmieniły. - Czyżbym po tym nie wiedział.
Zeszłej nocy Dane był rozczarowany, kiedy zjawiły się gliny...
zanim Frankie i Tic Tac wsadzili ci uszy do środka,
ale rzekłem, "Wyluzuj, Eddie. mam przeczucie co do faceta.
On i Leo nie będą przyjaciółmi. To tylko kwestia czasu."
Rzekłem, "Jest za mądry dla Leo." To akurat powiedziałem.
Jakież to prorocze. Spytaj się Dane'a czy mówiłem. Wiesz byłem jak prorok.
- No dalej, spytaj się go. - Znasz się na proroctwach?
- Zgadza się, mądralo. - Wiedziałem, że wiesz...
iż osłaniać żydka to nie jest mądry pomysł.
Byłeś za mądry, by podtrzymywać wszystkie ostatnie głupie pomysły Leo.
Tylko kwestia czasu.
Dlatego ostatniej nocy nie chcieliśmy skrzywdzić Ciebie, tylko Leo.
Widząc, jak to załatwiłeś z Leo, byłem tylko wdzięczny.
To było naprawdę odważne, otrzymać lanie od pani Walcząca Torebka. - Daj spokój, Eddie.
- Już przyjaciele, co? - Szaleni.
Więc, chyba szukasz zatrudnienia, synu?
Może i tak.
Masz listy polecające? Chodziłeś do college'u?
Przyjmujemy tylko tych, którzy chodzili do college'u. Zgadza się, Dane?
Jasne, że żartuję sobie. Wiemy, że przyda się nam,
taki mądry dzieciak.
Ktoś, kto stoi za plecami, szepcze innym w ucho.
Chyba byłbyś pomocny podczas pojedynków. - Tak, mogę dla ciebie dużo zrobić.
- Możesz osłonić mnie przed Leo? - Zapomnij o Leo.
- Są pewne plany co do niego. - Och, tak?
- Jakie? - Nie tak szybko, "kaputniku."
Chyba Dane próbuje tym powiedzieć, że
jeszcze znajdziemy czas, by o tym pogadać.
Możemy to zaplanować na później.
Ostatnio, pamiętam zignorowałeś moją ofertę.
Chodzi mi o to...
żebyś najpierw ty coś zrobił.
Twoja kolej. - Całkiem fair. Od czego by zacząć?
Słyszałeś, Dane? Interesy. Mówiłem, to grzeczny chłopak.
"Od czego by zacząć?" Od razu do sprawy.
Możemy zacząć, powiedzmy, od żydka.
Powiedzmy, gdzie jest gnojek? Może to nam powiesz.
Royale, pokój 302. Możesz znaleźć z nim Minka.
Nie pieprz.
Pewnie. Bernie i Mink to przymilna para kumpli.
- I nie tylko w interesach. - Ten facet kłamie.
- Czemu bym musiał? - Ten facet się myli.
Facet kłamie. Mink jest czysty a ten klown jest za mądry.
To jest łatwe do sprawdzenia, czyż nie?
Jak znajdziesz Minka, przywieź go tutaj.
Idź do samochodu. Pojadą z tobą Frankie i Tic Tac.
Jak Bernie tam jest,
Frankie i Tic Tac się nim zaopiekują.
A jak go tam nie ma?
Będę siedział w kącie w śmiesznym kapeluszu.
Wsadź swoją małą dupę do auta.
- Jedziemy. - No dalej, ty glisto.
Co mi robicie?
- Jedziemy do Ścieżki Strachu. - Nic nie zrobiłem! Tom!
- Zamknij go. - Jezu! Ty też z nimi?
- Siedź cicho, gnoju. - Nie możesz być z nimi.
Chyba mnie sprzątną! Tom, pogadaj z nimi!
- Przyprawiasz mnie o ból głowy. Jedziemy! - Pogadaj z nimi!
Puśćcie mnie!
Tommy!
- Wydostań go! - Frankie!
No dalej! Dalej!
Tic Tac! Ucisz go!
Wstawaj, gnoju!
- Chodź. - Frankie, nie!
- Wstawaj, skurwielu. - Frank!
- Frankie! - Wstawaj, żydku!
Zabierz go do lasu i załatw.
- Co? - Tak jest.
Szef chciał, byś ty to zrobił. Powinieneś dowieść, że jesteś z nami.
- Wiesz, jak się to robi, nie? - Ty mały gnojku! Wstawaj!
Pamiętaj, by wsadzić mu jedną w mózg.
Pierwszy strzał i padnie. Potem wsadzisz mu kulę w mózg.
Wtedy już nie żyje. Potem jedziemy do domu.
Wstawaj i chodź.
Nie mogę wstać. Nie mogę.
Wstawaj i idź, pierdolony gnoju! Chodźmy!
Tommy, nie zrobisz tego. Nie jesteś mordercą.
Nie jesteś taki jak tamte bestie.
Nie powinno tak być, Tom.
Nie mogą nas zmusić, byśmy to zrobili.
Sytuacja jest niewłaściwa. Nie mogą nas zmienić.
Nie jesteśmy małpami. Ja w życiu nikogo nie zabiłem.
Użyłem trochę informacji dla zysku i już.
To jest moja natura, Tom. Nic na to nie poradzę.
Ktoś mi daje szansę i ja w to gram. Nie zasługuję na taką śmierć.
Czy myślisz inaczej?
Chodzi mi tylko o zysk. Co, Tom? Jestem nikim!
Ale powiem ci... że nigdy nie zdradziłem... przyjaciela.
Nigdy nikogo nie zdradziłem... nie zdradziłem przyjaciela.
Nie jesteśmy jak tamte bestie.
To nie my.
To jest sen!
To jest sen, Tommy! Modlę się do ciebie!
Nie mogę umrzeć.
Nie mogę umrzeć...
tutaj w lasach, jak głupie zwierzę.
W lasach, jak głupie zwierzę!
Jak głupie zwierzę!
Nie mogę... Nie mogę umrzeć tutaj w lasach...
jak głupie zwierzę.
Nie mogę... umrzeć!
Modlę się do ciebie.
Zajrzyj w swoje serce.
Modlę się do ciebie.
Zajrzyj w swoje serce. Modlę się do ciebie.
Zajrzyj w swoje serce.
Modlę się do ciebie!
Zajrzyj w swoje serce!
Modlę się do ciebie! Zajrzyj w swoje serce.
Modlę się do ciebie!
Zajrzyj w swoje serce! Zajrzyj w swoje serce!
Nie możesz mnie zabić.
Zajrzyj w swoje serce.
- Tommy... - Stul pysk. Nie żyjesz. Jasne?
Rozumiem. Nie żyję.
- Niech cię Bóg błogosławi. - Stul pysk.
Musisz zniknąć na dobre. Nikt nie może cię zobaczyć. Nikt nie może wiedzieć.
- Niech cię Bóg błogosławi. - Idź tam, gdzie nikt cię nie zna.
Jak ktoś cię zobaczy, wtedy naprawdę umrzesz. Już nie jesteś moim kłopotem.
Pewnie, że nie. Zrobiłeś, co do ciebie należy. Dziękuję.
- Nie przejmuj się. Rozumiem. - Zamknij się. Zamknij.
- Dziękuję. - Zamknij się. Wynoś się stąd, zanim zmienię zdanie.
Niech cię Bóg błogosławi.
Wsadziłeś jedną w mózg?
- Tak. - Grzeczny jesteś.
Mink? Tom Reagan. Gdzie byłeś?
Eddie Dane cię szuka.
- Bernie nie żyje. - Jezu Chryste!
Przestań ryczeć i słuchaj. Caspar wie, że sprzedawałeś jego stawki.
Kto mu to powiedział?
- Chyba to byłem ja. Przepraszam. Wymknęło mi się. - O co ci chodzi?
Zamknij się i pozwól mi mówić. Bądź cicho, póki Caspar nie ochłonie.
Potem powiesz mu, że to Dane się tym zajmował, a ja pomogę, by Caspar wyluzował.
- Wciągnąłeś mnie w to. - Tak jest.
- Ale pamiętaj, Mink, tylko ja cię mogę wyciągnąć. - Czekaj chwilę, Tom.
Cześć, Terry. Wyszedłeś by głosować?
Wiadomość od Leo. Leo mówi, że jeśli jesteś dość mądry, nie będziesz się do niczego mieszał,
chociaż gówno to go obchodzi.
Leo mówi, że jak jesteś po niewłaściwej stronie, ryzykujesz jak każdy inny.
Leo mówi, że nie będzie żadnych przywilejów, kropka.
Powiedz Leo, że nie jest panem Bogiem.
Jest tylko szefem politycznym i ma w głowie mniej oleju niż balsamu do włosów.
Czy Leo to też przekazał?
Nie, ja to powiedziałem.
Przeszkodzisz Leo, następnym razem powiem ci więcej.
Jak masz rację, to masz rację.
Ale nie mów nigdy, "A nie mówiłem."
W jakim sensie mam rację?
No, powiem ci.
Ale najpierw obiecaj, że nie powiesz "A nie mówiłem".
Nigdy nie mówię, oraz nie lubię tych, kto tak mówi.
Mink mnie rabował tak samo jak ten żydek.
Co cię w tym przekonało?
Mink zwiał. Nie możemy go znaleźć.
Dane znajduje dla niego wymówki.
Ale osobiście przyznaję ci rację.
Uważam, że Mink i Bernie siedzieli w tym razem.
Chyba Mink usłyszał, że sprzątnąłeś żydka i zwiał.
Podstępny skurczybyk.
- A nie mówiłem. - Co?
Masz klasę. Muszę ci przyznać.
Nie obchodzi mnie, nie wiem jak innych, mnie nie.
Dobrze, że załatwiłeś żydka.
Skąd wiesz, że Mink zwiał?
Bo Dane nie może go znaleźć. - Tak mówi.
- Co chcesz powiedzieć? - Może i nic.
Jeszcze nie za dużo o tym myślałem, ale facet powie cokolwiek, jak ma wyzionąć ducha.
Akurat przed tym jak załatwiłem Bernie'go,
przysięgał, że to Eddie Dane oraz Mink wszystko ukartowali
i to właśnie oni sprzedawali twoje stawki.
No wiesz...
Wiesz, jak sam mówiłeś, przed śmiercią facet powie cokolwiek.
Dlaczego Eddie'go Dane'a tu nie ma?
No bo nie przepada za tobą synu.
Może byłoby uczciwym ci to powiedzieć.
Po tym jak pojechałeś, próbował mnie namówić cię załatwić.
Mówi mi, czemu nie możemy go sprzątnąć od razu...
po tym jak sprzątnie żydka.
No, ale układ to układ. Byłeś ze mną uczciwy.
Załatwiasz mi żydka, ja odwalam swoją część. To jest pytanie z etyki.
Wszystko leży jak na dłoni, więc od razu widać kto jest przyjacielem, a kto wrogiem.
Dane cię nie kocha, ale mnie nie zdradzi.
No i już.
Ale może zdarzyć się cokolwiek, jeśli chodzi o sprawy miłosne.
Wiem, że Mink to chłopak Eddie'go Dane'a.
A jednak nie myślę, że to on.
- Wtedy nie ma o co się martwić. - Tak.
Tata, tata, to mi siostra dała! Tata, tata, to mi siostra dała!
- Tata, to mi siostra dała! - Tak. Czekaj chwilę.
Oczywiście, nie ma powodu. Zamknij się! - Tata, tata, mam...
Ucz się od tego faceta.
Że mniej masz gadać, a trochę więcej myśleć!
Dzieci. Musisz być twardy.
Nie ma powodu w każdym bądź razie tego nie sprawdzić.
Jak Mink jest w pobliżu, chcę byś go znalazł. Może nam powiedzieć, jak sprawy stoją.
O co chodzi? Ktoś cię uderzył?
O co chodzi? Już mnie nie kochasz?
Jeśli go znajdziesz, sam chcę z nim porozmawiać.
Tylko tak się da znaleźć wspólny język.
Tylko ja, Mink... I mój przyjaciel spluwa.
Rozumiemy się?
To jest proste.
Powinnaś wyjechać na kilka dni. Będzie tu jakiś czas gorąco.
Jedź do Palisad. Dołączę do ciebie jak tylko skończę.
Nie mogę znależć Bernie'go. Czy ty go znalazłeś?
Tak.
Czy on wyjeżdża?
On... wyjechał.
- Powiedział dokąd? - Nie powiedział.
- Ty... - Dzięki.
- O co mu chodzi? - Cholera wie.
- To siostra Bernie'go, nie? - Cholera wie.
- Po co do niej chodzi? - Cholera wie. Może..
Stul pysk. Spadaj.
Zaraz się w tym połapię.
Wiesz kim jestem?
Tak, cieniem Johnnyego Caspara. Został dzisiaj w łóżku?
Jezu. Jak tylko otwieram usta, cały świat się wymądrza.
- Jesteś kurewką Leo, tak? - Już nie jesteśmy razem.
Tak? Więc sypiasz z Tomem?
Wynoś się stąd.
Dobrze. Na razie.
Zanim sobie pójdę, o co chodzi twemu chłopakowi?
- O niczym nie wiem. - Tak?
Nie rozumiem, jak to, że
rzucasz Leo dla faceta, który wsadził kulę twemu bratu.
Nie powiedział ci.
Puść ją Eddie.
- Pracujesz dla Leo? - Chciał, byśmy się nią zaopiekowali.
Spieprzyliście całą sprawę. Pewnie mu przekażę.
- Gdzie jest Leo? - Jak ci powiem, to skąd mogę wiedzieć, że mnie nie zabijesz?
Gdybyś mi powiedział i bym cię zabił, a okazałoby się, że kłamałeś, nie mógłbym cię...
już zabić znów. Gdzie jest Leo? - Gdzieś w mieście.
- Jutro zbiera wszystkich w Whiskey Nick's. - Jesteś pewny?
Sprawdź to sam. Jak w banku.
Wiesz co, bracie? Wierzę ci.
No dalej, uciekaj, słodka.
Znajdę was wszystkie, dziwki.
Cześć, Bernie. Proszę. Rozgość się.
Cześć, Tom.
Już to zrobiłem, sądząc że nie ma cię w domu.
Pomyślałem, że to zły pomysł czekać w holu skoro nie żyję.
Skąd wiedziałeś, że to ja?
Jesteś jedynym, kto jak wiem, zapuka i od razu się włamuje.
Inni twoi przyjaciele się nie włamują?
Inni moi przyjaciele chcą mnie zabić, więc by nie pukali.
Co zamierzasz zrobić, Bernie?
Coś.
Chyba masz mi to za złe. Powinienem być daleko stąd.
To, że tu jestem, jest chyba nieco nieodpowiedzialne.
Chciałem wyjechać. Naprawdę, chciałem.
I pomyślałem...
że jak zostanę w pobliżu, dla ciebie to nie będzie dobrze.
Potem pomyślałem...
że dla mnie to nie jest źle.
Nie wiesz, jaką mi dałeś szansę.
Czyli, co mam robić?
Jak pojadę, zostaję z niczym.
Żadnej kasy, przyjaciół, nic.
Jak zostanę, mam ciebie.
Jak ktoś odkryje, że żyję, jesteś martwy, więc...
Mam, mam ciebie, Tommy.
O co chodzi? Nic mądrego nie masz do powiedzenia?
Bernie już nie jest śmieszny?
Pewnie wyglądałem na durnia...
rycząc jak idiota.
Chyba..
Chyba wyglądało to głupio.
- Nikomu o tym nie mówiłeś? - Nie.
Oczywiście, ty o tym wiesz.
Te bolesne wspomnienia...
oraz nie mogę zapomnieć, że mnie zdradziłeś,
i zabrałeś mnie do lasu, żeby załatwić.
Wiem... nie zrobiłeś tego. Wiem.
- Nie zabiłeś mnie, ale... - Ale co zrobiłem?
Nie bądź taki mądry.
Wiesz, chcę widzieć, jak ty się będziesz skręcał.
Chcę, żebyś trochę się spocił.
A jak się wymądrzasz...
to wszystko niszczy.
Chcę jeszcze czegoś.
Chcę widzieć Johnny'ego Caspara martwego.
To akurat zrobisz dla swego kumpla Bernie'ego.
Tymczasem będę się trzymał w cieniu.
Ale jak Caspar nie zginie w ciągu paru dni...
zacznę jeść w restauracjach.
Jesteś zabawny, Tommy.
Możesz zachorować. Wtedy nie będziesz mógł wykonać zadania.
Co byś zrobił, gdybyś mnie schwytał?
Ja bym trochę postękał, a wtedy byś mnie puścił wolno.
Cześć, Tad. Jak twój klub?
Próbujemy wytrzymać bez ciebie. Masz pieniądze Lazarre'a?
Nie. - Nie możesz tu być, skoro jesteś szczurem.
Wyluzuj, Tad. Leo nie ma w pobliżu, nie?
W ciągu ostatnich paru dni postawiłeś jakieś duże sumy na sobotnią walkę?
Czemu ci kurwa mam mówić?
To prawda Tad, nie ma takiego powodu.
Na sobotę?
Drop Johnson stawiał dwa patyki wczoraj
na Marynarza Reese'go, starego włóczęgę.
Drop Johnson. Często stawia u ciebie?
Żartujesz? Nie wiedziałem, że umie liczyć.
Jezu. Przywiodłeś ich ze sobą?
Cześć, Brian. Jak tam służba?
Cześć, Tom. Mimo śniegu czy deszczu.
A oto listonosz. O'Doole tu jest?
Cześć, O'Doole. Nie wyglądasz zbyt szczęśliwie.
Popatrz na ten bałagan.
Znów kroimy złote cielę. Nie wiem nawet, czy wypada się śmiać czy płakać.
Tak, to jest żenujące. Znasz faceta zwanego Drop Johnson?
- Parę razy go schwytaliśmy. - Gdzie on w ogóle mieszka?
Hotel Terminal, Bay Street.
Jezu! Wiem, że to nie moja sprawa, o ile jestem tylko szefem policji,
ale powiem, co o tym myślę.
Caspar jest tak samo szalony, jak Leo, a ku temu Włoch.
O co chodzi, O'Doole? Nic ci nigdy nie odpowiada?
Wskakuj, Tom. Szukaliśmy ciebie.
- Jestem zajęty. - Wskakuj jednak.
Nie możesz mnie porwać. Jesteśmy po tej samej stronie.
Czy nie chodziłeś aż tak długo do szkoły?
Co masz z wargą?
Dawna rana. Reaguje na kretynów. - Jak mądrze.
Co robiłeś w klubie, negocjowałeś z Leo?
Nie męcz umysłu, Eddie. Coś sobie nadwerężysz.
Jesteś cholernie bystry.
Ale już niedługo.
Mam cię, mądralo. Wiem, kim jesteś.
Prosty jak korkociąg.
Pan Narty-Na-Odwrót,
jak jakiś cholerny Bolszewik, odbierający rozkazy z Kwatery Głównej.
Uważasz się za cholernie bystrego.
Dołączasz się do Johnny'ego Caspara,
eliminujesz Bernie'go Bernbauma.
Góra to dół. Czarne jest białe.
No, jesteś w połowie mądry.
Chyba byłeś uczciwy z poprzednim kumplem.
Chyba byłeś fałszywy z Johnny'm Casparem...
i prędzej się dołączysz do ligi kobiet, niż zabijesz faceta.
Wtedy słyszę od tych geniuszy, że nawet nie oglądali tego, jak strzelałeś.
- Szef powiedział, on to zrobił. Nic nie powiedział o... - Stul pysk!
Każdy jest cholernie mądry.
Dobra, wyjdziemy na Ścieżkę Strachu...
i zobaczymy kto jest mądry.
Rozumiesz chyba, że jak nie znajdziemy tu starych zwłok, zostawimy świeże.
Gdzie jesteście przyjaciele, kiedy was się potrzebuje, co?
Gdzie jest teraz Leo?
Hej, Tic Tac!
Zauważasz jak ucicha dialog...
jak tylko facet zaczyna brudzić sobie portki.
Dobra. Nic tu nie ma.
Pomyśl o tym... mądralo.
Czas na żydów.
Już popracowały nad nim ptaki.
Jezu Chryste.
Mówiłem ci wsadzić jedną w mózg, a nie do jego śmierdzącej twarzyczki!
Mówiłem ci, Dane. Słyszeliśmy dwa strzały.
Cześć, Drop.
Jak tam twój kac?
Cześć, Tom. Co nowego?
Miałeś gości?
Nie.
Nigdy, Drop?
Ostatnio nie.
Więc powinieneś być szczęśliwy, że mnie widzisz.
Więc...
czy nie spotkałeś Bernie'go Bernbauma zanim zniknął.
Nie.
Widziałeś go od tamtej pory?
Jeszcze jedno pytanie, Drop.
Postawiłeś wielką sumę na jutrzejszą walkę.
To jest twoja stawka, czy... zrobiłeś to dla przyjaciela?
Nie, nie, nie, to moja stawka.
- Po prostu mam przeczucie. - Dobre przeczucie, co?
Odkąd zacząłeś coś odczuwać?
Jest na ciebie już za mały.
Może dlatego, że za dużo myślisz.
Powiedz Bernie'emu, że coś się dzieje, że musi się ze mną skontaktować.
Ale nic nie zrobię, póki z nim nie porozmawiam.
Dobrze, ktokolwiek tam został, wychodź zaczerpnąć świeżego powietrza.
Cześć, Tom. Gdzie się ukrywałeś?
W różnych miejscach. Czy burmistrz jest?
- Jest z panem Casparem. - Właśnie ich szukam.
- Przygotujesz mi drinka? - Jasne. Tylko powiem o tobie.
Nie ma potrzeby. Lubią mnie.
Nie mogę tego zrobić. To jest śmieszne. To jest niemożliwe.
Pomocnikiem, może. - Jak na burmistrza, niezbyt dobrze słyszysz.
Powiedziałem, że dyrektorem. Dyrektorem biura taksacyjnego.
- Ale jest ich 2. Umiem liczyć. Współ-dyrektorami.
Johnny, nie ma potrzeby mówić, że to biuro zrobi wszystko...
żeby pomóc twoim kuzynom.
Robiliśmy to dla Leo, pewnie, z wielu powodów.
Cholera, zgadza się. Każdy Irlandczyk ssie z cycka budżetu.
Ale istnieje proceder,
sprawdzony w ciągu długiego terminu.
Kiedy jeszcze Leo zajmował się tymi sprawami... Leo niczym się nie zajmuje!
Nie ciekawi mnie historia! Teraz ja jestem szefem!
Nikt nie docenia tego bardziej niż ja.
Mogę znaleźć dla nich pracę. Mogę znaleźć dobrą pracę.
Mogę znaleźć dla nich taką pracę, że nie będą musieli wykonywać żadnej,
gdzie ich braki angielskiego mogą mieć znaczenie, ale...
Co to jest, odmowa?
Tom, możesz mu to wyjaśnić? Mogę znaleźć im pracę publiczną, ale nie mogę...
Możesz zrobić cokolwiek pan Caspar każe.
Nie pamiętam tej całej gadaniny, kiedy Leo rozkazywał.
- Tom. Jezu! - Przestań się użalać i rób co ci każą.
Zacznij od tego, że spadaj. Johnny, to moje biuro.
Wynoś się! Skocz na nogi, zanim cię zamorduję!
Wy dwaj to samo.
Tak, idźcie do burmistrza.
Zajmę się wami później.
Załatwianie spraw nie zawsze idzie łatwo.
- Co to za fajerwerki? - Likwidują jeden z klubów Leo.
Skurwiel jeszcze żyje.
Przepraszam, synu. Słyszałem o twoim spacerku w lesie.
Wiesz, przeprosiny niczego nie załatwiają.
Moglibyśmy nie znaleźć zwłok Bernie'go i byłbym już martwy.
Wiem, wiem, ale to nie oznacza, że Dane coś knuje.
Słyszy pogłoski o tym, że Bernie żyje. To się zdarza.
Wszystkie historyjki o tym, że Bernie żyje, zmyśla Dane.
Nie wiesz. To nie ma sensu. Po co?
Może mieć dobry powód...
jeśli na jutro zrobiłeś stawkę.
- Zrobiłeś? - Może.
Dobrze, tak, pewnie. Jutro wieczorem. Już wszystko gotowe. O co chodzi?
- Dane o tym wie? - Tak.
Dobrze, zrozumiałem.
Jeśli Dane sprzedawał stawki i chce robić to znowu,
musi mieć kogoś, kto tym się zajmuje. Tak, zrozumiałem.
Jak Bernie nie żyje, zostaje niewielu kogo by mógł wskazać.
Tak, Dane mnie sprzedaje udając, że Bernie to wciąż robi.
Naprawdę ślicznie.
Bernie sprzedał stawki, a ty dostałbyś kulkę za to, że go nie zabiłeś.
Ale ja nie wiem. Po co by Eddie chciał to robić? Dla pieniędzy?
Wszyscy kochają forsę,
ale on jakby na takiego nie wygląda.
- A ja znam Dane'a. - Nikt nikogo nie zna. Niezbyt dobrze.
Pieniądze nie znaczą dla niego wiele.
Wtedy to mogą być nie tylko pieniądze.
Może ma wrzód na dupie.
Wrzód na dupie, nie dający mu spokoju.
Może zmęczyło go siedzenie na tapczanie.
Może twoje biurko wydaje mu się dobrym miejscem.
Dzieciaku, jesteś zły.
Ale szczery.
Jest coś, czego w tej branży nigdy nie dość.
Muszę przyznać, że od chwili jak ostatnio rozmawialiśmy...
ciągle mnie boli żołądek.
Jak Dane mówi, że musimy ciebie załatwić
ty zdradzasz kogoś, kiedy się to skończy?
Ciekawe pytanie etyczne.
Znajdę Dane'a, pogadam i wszystko się wyklaruje.
- Jasne, pogadaj. Porozmawiaj. - Zajmę się tym.
- Spytaj go, czy cię sprzedaje. Pewnie wyjdzie z tego sucho. - Ja się tym zaopiekuję.
- Siedzisz w tym głęboko. - Mówię, zaopiekuję się tym!
Johnny.
Jestem tak samo zdenerwowany.
Martwiłbym się mniej, gdybym wiedział, że cię to obchodzi.
Ale tak jest, chłopaku.
Chryste.
Te sprawy.
- Tak? - Otrzymałem twoją wiadomość.
O, Bernie. Niedawno o tobie śniłem.
- Tak? To był koszmar? - Odwrotnie. Słodki sen.
Że leżysz na Ścieżce Strachu z odstrzeloną twarzą.
- Zrozumiałeś coś? - Ogólnie.
- To był Mink, nie? - Wróciłem. On się nie ucieszył.
- Czy możesz sobie wyobrazić? - Ale przyjaźń.
Tak. A wiesz, jaki był niespokojny.
Myślałem, że jesteś przyjacielem i potrzeba ci ubezpieczenia.
Czy Mink miał 22?
- Już sprzedał. Czemu pytasz? - Po tym jak zabił Ruga?
- Tak. Skąd wiesz? - Nieważne.
Myślałem o naszym układzie. Możesz go sobie wsadzić w ucho. - Co?
Nie masz na mnie nic takiego, czego bym nie miał na ciebie, a więc mówię, że blefujesz.
Czekaj chwilę. Jutro rano wyjeżdżam.
Tylko ty możesz zadecydować, czy muszę zostawić wiadomość dla Caspara...
że nadal jesteś w pobliżu.
Jak chcesz bym milczał, będzie cię to kosztowało.
Uważam, że tysiąc dolców to umiarkowana cena, więc chcę dwa.
- W okamgnieniu. - Wychodzę. Wrócę o 4:00 nad ranem.
Jak nie będziesz o 4:00 u mnie z kasą,
jutro Caspar będzie cię szukał. - Czekaj, czekaj, czekaj!
- Masz kasę? - Nie.
Dobrze.
Trzeci wyścig dzisiaj.
Blisko finiszu, Tailor Made miał oglądać widoki.
Ty musisz zatrzymać konie, Tom.
Dobrze.
Lazarre powiedział, że mu przykro. Trochę się to mu wymknęło.
Tak.
Lubi cię, Tom.
Powiedział, że nie musimy niczego ci łamać.
W porządku.
Powiedz mu, że się nie obrażam.
Chryste, Tom... on o tym wie.
Uważaj na siebie.
- Tom Reagan. - Tak, sir.
Pan Caspar jest w dużym pokoju. - Dobrze. Potrzymasz to?
Co nowego, synu?
Mam nowiny.
Tak. Ja też.
Mój żołądek wciąż mnie boli.
- Mink akurat mi powiedział... - Jak?
- Rozmawiałeś z Minkiem? - Tak, przez telefon.
Dane chce byś myślał, że on zniknął, abyś nie mógł z nim rozmawiać,
ale on jest tu w mieście. - Masz pewność, że to Mink?
Tak. Sam go zobaczysz. Przychodzi do mnie o 4:00 dziś nad ranem.
Obawia się spotkania z Danem. Opowiedział mi o stawkach.
Powiedział, wyśpiewa wszystko za parę patyków, opowie wszystko, czego sprawa dotyczy.
Ale lepiej zaopiekuj się dzisiaj Danem.
Mink mówi, że przyjdzie do nas dzisiaj.
Leo ukrył się w śmietniku Whiskey Nick's.
Co? Skąd wiesz?
Wiemy nie tylko o tym, mądralo.
Poznajesz swego kumpla?
Myślałeś, że zrezygnuję, co?
Szedłem za tobą tego popołudnia,
i spytałem siebie czemu Einstein rozmawiał z małpą.
Więc schwytałem małpę, i wybiłem to zeń.
Za każdym razem dostaję dużego faceta. Pęka łatwo. Nie tak, jak ty.
Czy chcesz coś powiedzieć, czy to małe ćwiczenie przed rozmową?
Podoba mi się to. Zimny przed ogniem.
Robi wrażenie.
Małpa nie wiedział, czyje zwłoki znaleźliśmy, ale mogę się domyślić.
Zabiłeś Minka, ty skurwielu!
To był Mink, ty skurwielu.
To był Mink i przysięgam, zaraz mi to wyśpiewasz.
To tak opowiedziałeś Dropowi co ma opowiadać?
Chodź tu.
Wyślę cię do głębokiego, ciemnego miejsca,
i będę się cieszył, że to robię.
Ty skurczybyku! Skurwielu! Podły skurwielu!
Czego nie wytrzymuję, to zdrady!
Ja zaufałem temu skurwielu!
Zamknij się, podły skurwysynu, bo zaraz pożałujesz!
Johnny, w porządku. Dane zmusił go by to powiedział. To nie jest ważne.
Niech wtedy milczy!
I to samo zrobimy z Minkiem tej samej nocy!
Nie możemy zawieść Minka. On chce wyśpiewać cały układ.
- Nigdy nie puszczę skurwiela. - Nikogo nigdy nie wystawiłeś do wiatru.
O 4:00, u mnie w domu. Mink przychodzi z własnej woli, więc obiecałem mu kasę.
Nie zmuszaj mnie bym czuł się kłamcą.
Popatrz na to, synu.
To jest coś, czego chcę nauczyć wszystkich moich chłopaków.
Wsadzaj jedną w mózg.
Co nowego?
Po prostu byłam w okolicy, a czułam się nieco znudzona.
- Co ty robisz? - Spaceruję.
Nie udawaj bardziej niż musisz.
W deszczu.
Bernie nie żyje, prawda?
- Dlaczego tak myślisz? - To nie jest odpowiedź.
Jeszcze nic nie mogę ci powiedzieć.
Tak naprawdę nikogo to nie obchodzi, nie?
- Jego przyjaciele go tak naprawdę nie lubią. - To on ich nie lubi.
Nie ma sensu z tobą gadać. Jesteś skurwysynem, Tom.
Zmusiłeś mnie, bym powiedziała, gdzie jest, a potem zabiłeś go.
Chcę wiedzieć, dlaczego.
- Jaki był z tego zysk? - Dla mnie nie było żadnego.
Zdradzenie Bernie'go było jedynym sposobem załatwić coś dla Leo.
Powiedziałeś, że Leo cię nie obchodzi.
Powiedziałem, że skończyliśmy. To nie jest to samo.
Nie rozumiem. Lecz nie obchodzi mnie.
Nie obchodzi mnie, jakie powody miałeś albo myślałeś, że masz.
Nadal żyje.
Sądzisz, że ci uwierzę?
Nie.
Taki już jesteś, Tom.
Kłamstwa i brak serca.
Nie jest to łatwe, co Verna?
Ale zanim jeszcze pomyślisz o zrobieniu tego, musisz się owinąć ręcznikiem.
Więc okręcasz się najpierw gorącym ręcznikiem, takim, jaki tylko wytrzymujesz.
Włóż brzytwę do zimnej wody, nie gorącej,
bo metal co robi w zimnie?
- Nie wiem, Johnny. - O tym ci opowiadam! On się kurczy.
Tak za każdym razem będziesz miał golenie pierwszej klasy.
Dobra, Johnny.
Ale życie, co?
Cześć, Sal. Możesz jechać.
Cześć, Tom. Masz pewność? Nie wyglądasz najlepiej.
Nic mi nie jest.
Zawiozę go do domu.
Panie Reagan, strzelano.
Proszę iść w dół do apteki i zawołać policję.
I lepiej tam zostać, aż zjawi się policja.
Czy moim kotom się nic nie stanie?
Tak, będą w porządku.
Zrozumiałem. Wystawiłeś mnie do wiatru.
Cokolwiek by uniknąć pobrudzenia rąk, co?
Skąd wiedziałeś, że to ja go załatwię, a nie on mnie? Czy było ci obojętnie?
Myślałem, że przyjdziesz wcześniej, żądając krwi.
On zaś nie, więc ewentualnie miałbyś okazję.
Masz rację. Nawet nie zrozumiał co go uderzyło.
Ale jak wiedziałeś, że przyjdę by cię zabić, skąd mogłeś wiedzieć, że wciąż tego nie będę chciał?
Teraz nie ma to sensu.
Jak on nie żyje, nie mamy do siebie pretensji.
- Daj mi pistolet. - Po co?
Obarczymy tym Dane'a.
Nikt z nas by nie chciał, by po tym wszystkim żył.
Policja będzie należała do Leo. Nie będzie ich obchodziło, za co mają wieszać Dane'a.
Chyba to prawda,
jak chcesz sobie zatrzymać spluwę, która zabiła Caspara i Minka.
Czemu jednak Mink zabił Ruga?
Nie wiem. To była pomyłka.
Masz.
Więc chcesz powiedzieć, że Dane to zrobił? - Jasne.
Mink uważał, że Rug go śledził.
Znałeś Minka. Histeryk. Same skoki i wybryki.
Przylatuje do domu, krzycząc, że załatwił jednego ze szpiegów Dane'a.
Rug śledził Vernę, nie Minka. Mink tylko przypadkowo był obok.
Zabawne, czyż nie?
Mink się strasznie bał, iż Dane odkryje, że on i ja jesteśmy razem.
Założę się, że wykorzystywałeś jego strach by trzymać go w garści.
- Tak, i co z tego? - Kasa, nie?
Malutki bonus.
Czemu Mink zabrał Rugowi włosy? Nie mam pojęcia. Chyba oszalał.
Może podzielimy? A może powinienem dostać więcej, ponieważ to ja go załatwiłem.
Dobra, zatrzymaj sobie. Chcę, byś je zatrzymał.
Bernie... nie możemy tego przypiąć Dane'owi.
- Dlaczego? - Bo zwłoki Dane'a sa na odległości połowy miasta stąd.
- O czym kurwa gadasz? - Eddie Dane nie żyje.
Zostajesz tylko ty.
Czyli, twoja broń.
Co to jest? O czym kurwa gadasz?
Ty...
Zabrałeś mi spluwę. To tylko twoje słowo przeciw mojemu.
Niekoniecznie.
Szalony jesteś?
Jesteśmy kwita. Sam powiedziałeś.
Tak.
- Więc co ci z tego przyjdzie? - Nic.
Nie możesz mnie zabić tak po prostu.
Jezu Chryste, to nie ma sensu.
Tommy!
Zajrzyj w swoje serce.
- Zajrzyj w swoje serce. - Jakie serce?
Tad? Tu Tom.
Powiedz Lazarre'owi, że mam jego pieniądze.
Tak, wszystkie.
Chcę postawić na walkę dzisiaj.
- Trzymali cię na dole? - Jak to?
Napijesz się czegoś?
Dzięki, że przyszedłeś, Tom. Leo naprawdę chce cię widzieć.
Tak, akurat byłem w okolicy.
No, może to nie najbardziej udana chwila.
- Kogo on tam ma? - O'Doole'a i burmistrza.
- Wpadnę później. - Jutro zakopują żydka. Możesz wpaść.
- Wielkie zmiany. - Odpieprz się.
Jest zdenerwowana.
Tak, przynajmniej nie walnęła mnie w pysk.
Cieszy mnie, że jesteś, Tommy.
- Sądzę, że...? - Zabrała auto.
- Sądzę, że pospacerujemy. - Sądzę, że tak.
My... bierzemy ślub.
Gratulacje.
Najdziwniejszym jest to, że to ona mnie o to prosiła. Dlatego możesz mi tego nie gratulować.
- Nie ważne. Gratuluję. - Dziękuję.
Cholera Tom, czemu nie powiedziałeś o swoich planach?
Myślałem, że naprawdę odszedłeś.
Może nie zasłużyłem na to, ale mogłeś mi o tym powiedzieć.
Gdybym powiedział, to by wszystko skomplikowało.
Nie było sensu.
Rozumiem.
Cała gra była strasznie mądra.
Chyba wiesz, że jestem wdzięczny.
Nie ma potrzeby.
Wytrzymałeś walkę ze mną...
tylko po to, by dostać Caspara.
Nie wiem. Czy ty zawsze wiesz, po co coś robisz, Leo?
Jasne, że tak.
- To była mądra gra. - Dobrze.
Jezu Tom, zrobię cokolwiek, byś znowu dla mnie pracował.
Wiem, że zachowywałem się niewłaściwie, wiem że zasługuję na obelgi,
ale, cholera, ty też.
Potrzebuję cię. Może być wszystko tak jak wcześniej.
Wiem o tym. Po prostu wiem.
Co dotyczy ciebie i Verny, no cóż, rozumiem.
Jesteście młodzi.
Niech to diabli, Tom, wybaczam ci.
Nie prosiłem o to i nie chcę.
Żegnaj, Leo.